9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Beton yığınları kaplamış yolu,
Toz duman içinde bu sokak dolu.
*
Eski binalardan dökülen taşlar,
Kederle dökülür gözlerden yaşlar.
*
Demir yığınları paslı ve ağır,
İnsanlık ses vermez, kulaklar sağır.
*
Tahtalar kırılmış, çatılar inmiş,
Bu koca şehre bir karanlık sinmiş.
*
Kepçeler vuruyor, duvar yıkılır,
Her geçen yolcuya korku takılır.
*
Moloz tepeleri göklere çıkar,
Havayı kirletip nefesi tıkar.
*
Etrafa saçılmış cam kırıkları,
İşitilmez olmuş can çığlıkları.
*
Güvenlik kalmamış, tedbirler yalan,
Moloz yığınından geriye kalan.
*
Uçuşan toz duman zehir saçıyor,
Görenler bu yoldan hemen kaçıyor.
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 08:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!