Bana saymayı öğreten sevgili,
1 sen vardın benim için aşk nedir denildiğinde,
2 gözümden değerliydin
dünyaya bakan penceremde.
3 harfle kazılıydı ismin AŞK diye gönlümde,
ay teninle,
çakmak çakmak gözlerle,
yazılmıştı çıkmamak üzere.
Gün olup ta, o an geldiğinde,
son gelip, hesap kesildiginde,
0 la çarpıp ateşler içine attın,
kendini de,
senin için atan yüreği de,
alev alev yaktın.
Artık,
Aşk,
kendine yeni bir ev baksın.
Aşık mı ?
1 yansın,
2 yansın,
3 yansın.
Hiç olsun, tozu bile kalmasın...
Hakan Dincel
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 19:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!