sinekler gelir leşimiz üstüne
ne kadar rezil o kadar iyi
sarar köşeleri yalnızlığın yankısı
ne kadar rezil o kadar iyi
güzelim benim, yalnızlığım
Beni mazur gör, yokluğunla savaşıyor,
Daha duymamışken sırların en saklısını.
Seni mazur gör, varlığımla savaşıyor,
Daha bilmemişken yüreğimin en kuytusunu.
Bakıp da dalamam sana, gözlerim kızar,
toprak altında bir katilin kaygısı
ölü bir evlat ve annenin sancısı
bırakmışım hepsini, payı, paydası
en karanlık gecede bir yıldızın kayması
o gün bir başka duyar kulaklar
bilinir, artık gelmeyecek selamı
duyulmayacak, işitmeyecek kelamını
gezmeyecek, yürümeyecek içinde evin
GİRİŞ
Aşk, çoğu için bir sığınaktır. Fakat bazı zihinler için o sığınak, yangın yerine dönüşebilir. Özellikle obsesif kompulsif bozukluk (OKB) ile yaşayan, çocukluğunda sevgiden mahrum kalmış ve depresyonun koyu gölgesinde soluyan biri için aşk; romantik bir hikâye değil, travmatik bir tekrar döngüsüdür. Bu makalede, nörobiyolojik, psikodinamik ve davranışsal boyutlarıyla bu karanlık üçgenin iç yüzünü ele alacağız.
1) okb: kontrolsüz zihin ve aşırı kontrol
Haddizatında zeyrek lakin bana gelince seyrek.
Bi tutturmuş çeyrek akıl, buhran etmiş illet sirayet
Vaveylalar yankılanır yürekte geç karşıma seyret
Fevkalbeşer munisinden bir tutam da bana bahşet
Mukadderatı görme sarfınazar pek incinirsin
işte şimdi en başına döndük
yanılmışım, o uykuları yok yere böldüm
yanılmışım, mevzu derin değilmiş
bir bakışına kanıp bir bakışına öldüm
Çukur ne kadar derinse,
O kadar değerlidir aydınlık.
Sevda dahil falan değil ayrılığa,
Sanki ömür çok uzunmuşçasına,
Mecbur muyuz bazı kimisine?
Gözün bir de alınmışsa karanlığa
Elimden düşmeyen bir suskunluk var,
senin bakışlarının altında ezilen.
Sanki her cümlem eksik,
her çabam biraz daha kısa geliyor sana.
oysa ben geceleri uyurken sen




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!