Çukur ne kadar derinse,
O kadar değerlidir aydınlık.
Sevda dahil falan değil ayrılığa,
Sanki ömür çok uzunmuşçasına,
Mecbur muyuz bazı kimisine?
Gözün bir de alınmışsa karanlığa
Elimden düşmeyen bir suskunluk var,
senin bakışlarının altında ezilen.
Sanki her cümlem eksik,
her çabam biraz daha kısa geliyor sana.
oysa ben geceleri uyurken sen
Amansız vazgeçişler şahitken yüreğimin serzenişlerine,
Tek yol buymuş vazgeçişlerim, üzgünüm.
Mecbur aşıktır ölüler, toprağa
Gemileri yakar gibi aradığım gözyaşlarım,
Neredeler, kim ile birlikteler?
Saplantılı çapalar, sapa kalmış bekliyor.
ben bir yalancıyım,
sen bir yalan.
her gece kulağıma eğilip,
ismini fısıldayan.
o süslü vakitlerden,
anılar çağıran.
Yalnızım tabi, kendi tabutumu bile ben taşırım.
Kim inanırdı bir şeyleri kaldıracaĝıma?
Güçsüz bedenime tutunmuş bir ruhum.
Ağlarım, ezan ve köpek sesleriyle...
Gözlerim bozuk değil sadece ıslak,
istesem seni tekrar tanrıdan,
verir bilirim.
ama bu başka bir şey değil sanrıdan,
gerçek olsan,
istemek gerekmezdi seni,
tanrıdan,
Savrulacağın bir rüzgar bul,
Oradan alıp buraya getirsin seni.
Çırpınacağın bir dünya bul kendine,
Sakın benimkine benzemesin.
Eskimez gülüşün, saçların ağırmaz,
Denizlerin en dibinden bir avuç kum
Göğün en tepesinden getir diye buyrulur
Üfle de doğsun binbir ızdırap ve çile
Ölenlerin çığlıkları daha doğarken duyulur
Kitaplar ve yazan ellerin sahtekarlığı
Kanatsız bıraktığım meleklerin suçu yok
Demir atmışım yoksunlara, gemilerim uçuyor
Gerçekler zihnimde konaklar,
Yanılsamalar, gerçeği oyalıyor
Deli miyim? Deliliğe sığınanlar gibi mi?
Yoksa efendisi miyim delirdiğini bilmeyenlerin?
sen gelme bu saatten gayrı
ne şerri isterim senden ne de hayrı
yok ol, sarıl yabancı omuzlara tutunup
bağır, ismimi verdiğin o uçurumdan doğru
şayet bence hain sence normalsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!