sinekler gelir leşimiz üstüne
ne kadar rezil o kadar iyi
sarar köşeleri yalnızlığın yankısı
ne kadar rezil o kadar iyi
güzelim benim, yalnızlığım
baş başayken bir başına kalmışlığım
yollar uzun, geçmemişken susamışlığım
sen güzelsin, suç bendedir
tüm kapılara dadandık beraber
çalmadığımız çare kalmadı kimselerden
hani o ışıklarda
veya tenhalarda sevişirken
kumandan gibi çattığın kaşlar
o gaddarlığın yanık ezgisi
ve bir o kadar da keskin gidişlerin
arkanda ne bir gölge
ne de bir gelen
sanma ki yıkılmaz başıma göz yaşların
sanma düşledim birini
ve o kadar sıkıca
tutmadım ki gidişini
ah bir nefes almak gerek
bu dipsiz denizde boğulmak
ancak bir gurur
ve ancak bir şeref
bu yoksuna!
kabul
hem de bir çok şeye
en çok da izlemeye
dokunmadan
acıtmadan
ikiye bölünür insan
asla dememeli
ateş yakmaz olmuş teni
isterdim
en çok beni
bu rezil günahın karşısında
hakkının ardındaki bakışlarında
ürkek bir peluş gibi ifaden
titreyen boğazım avcunda
kesilmek
biçilmek
hakkıdır
çürüsün ellerim
seni acıttıkça
bakmam
Toygar Ulusoy
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 01:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!