Toprak ve ülke Şiiri - Abdullah Sevilmiş

Köklere tutunan bir sevda gibi,
Harmanlanır göğsümüzde bu toprak.
Bir asırlık çınarın kolları gibi,
Uzanır gökyüzüne yeşil bir yaprak.
Doğudan batıya bir köprü kurar,
Rüzgârı dağlarda hürriyet fısıldar.
Geçmişin izini taşır her taşında,
Geleceğe bakan başı dik dağlar.
Dökülen al terdir, dökülen emektir,
Vatan dediğin bir yurt, bir çiçektir.
Toprağa basınca hissedilen o can,
Ülkeyi ayakta tutan yürek demektir.
Ne hudutlar böler bu kadim bağı,
Ne zaman unutturur bu aziz çağı.
Toprak ki anadır, ülke ki bir ev;
Gökyüzünde dalgalanan al bayrağı.