Toprak Alır Şiiri - Salim Erben

Toprak alır gider tenin yükünü,
Gözler süzülür de yaş kalır geriye.
Zaman silip atsa ömrün kökünü,
Gönülden dökülen düş kalır geriye.

Kaç âşık geldi de geçti dünyadan,
Uyandı her biri acı rüyadan.
Ecel şerbetini içti sevdadan,
Sazda inleyen o iş kalır geriye.

Ne fırtına söndürür ne yakar ayaz,
Aşkın deryasında bitmez bu niyaz.
Âşığın bağrında kalır bir avaz,
Gökte yankılanan ses kalır geriye.

Gidenler dönmedi gurbet elinden,
Bülbül ayrıldı da tutkun gülünden.
Adı düşse bile insan dilinden,
Yüreğe oturmuş sızı kalır geriye.

Salim’im, faniymiş şu beden, şu can,
Akıp gitti zaman, durmadı bir an.
Ecel gelip çatıp bittiği zaman,
Âşıklar ölür de aşk kalır geriye.