Neyimle övüneyim kara toprağım
Ezan geçer basan geçer kibir neyime
Son bahar ağacının düşer yaprağı
Kir yağar pas tutar gurur neyime
Adımların izi kalır yanık bağrımda
Göz yaşının tadı kalır kabir taşımda
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




ne güzel anlatmış genç kalem hazin sonu, dünyanın geçiciliğini, ömrün faniliğini,,,,,, kutlarım genç kalem
Aklar düşse benim engin saçıma
Güneş doğmaz karlı yamacıma
Bulutların hıçkırığı uğruna
Seller geçer çöller kurur hayat neyime
-----Sadi bey güzel bir insan toprak ve hayat ilişkisi şiiri okudum kutlarım .
Neyimize ne kalacak ki.., gidilecek adres belli olduktan sonra ...
En başta da gururu ve yaşadığımız sarayları bırakırız geride ve içindeki/dışındaki her şeyi...
Kaleminize sağlık sayın Sadi Almatepe...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta