Toprağın Elbisesi Şiiri - Erkan Arslan

Daldan son yaprak düştü,
Yağmurda ıslanan turuncu elbisesiyle.
Bir şemsiye oldu sonbahar geçen damlalara,
Rüzgar dokundu eteklerine, okşadı yanaklarını.
Ay ışığı ısıttı bedenini zamansız,
Yükselirken toprağın o taze kokusu;
Ellerini uzattı tabiat, yeniden başlamak için.

Yine yağmur yağmalı sular seller gibi,
Baştan aşağı ıslatmalı bedenini.
Topraktan giymeli elbisesini,
Ve örtmeli üzerine o beyaz battaniyeyi.

Bir aşık basmalı üstüne, mayalanmalı zamanla,
Duymalı yeraltından kuşları, böceklerin sesini.
Ve ilk ay tutulmasıyla açılmalı kapıları,
Kırmalı artık o kadim prangaları.

Erkan Arslan - 07-10-2026