Kamçı gibi vurdu yüzüme,
gerçekler...
hayalsiz ve düşsüz.
Herşey ne güzeldi,
saf sade ve pürüzsüz.
Eylül yağmur üstümüzde,
ahmakça, bazen sağanak.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Gerçeklere bakınca ne yazık ki böyle ..
Boşuna mı hayal dünyamızda, kendi gezegenimiz de gezinmek ya da orada yaşamak ..
Güzeldi sn. Tankal, kaleminize sağlık ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta