Yıllarla ilerlerken,yollara döktüğüm
Belli belirsiz tohumlarda buldum seni.
Nedensizdi kimi zaman,anlamı yoktu serpiştirmenin.
Gün geliyor,hedefsizlikten hedefler çıkarıyor insan!
Tohumsuzluktan fidan veriyor topraklar…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta