Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Allah her insanın fıtratına, inanma ve hakikati arama ihtiyacı vermiştir.
Hakikatten habersiz olma insanın kendi kendine zarar vermesine neden olur.
Aslında çoğu kişi hakikati bilir. Fakat bilmiyormuş gibi yapar. Tıpkı rüyalar gibi. Görürüsünüz fakat hatırlamazsın.
Şairin haklı olarak belirttiği gibi;
'Islahına mukadderdir bu ilm-i tıp
………………
İnsanı yakın eder Hakka ilm-i tıp'
İnsan çaresiz kalınca artık hakikati bulmaya çok yakındır.
Ancak ölüme de yakındır.
Oysa insan bu arayışını çok önceleri tamamlamalıdır. Çok önceleri arayış içinde olmalıdır.
Yoksa ahir ömründe çaresi kalıp doktor aramaktan yapılanın bir farkı yoktur.
Şiirin akışını, ana fikrini beğendiğimi belirtir;
Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta