Düşünemem seni bir başkasıyla,
Delirir çıldırır öfke saçarım.
Dokunamaz sana el doyasıya,
Evreni yakarım alev kusarım.
Kudurmuş volkanım dokunma bana,
Dizgini koparmış ata gem vurma,
Mavi düşler kuruyorum çocuk
Gözlerinde görüyorum gençliğimi
Ve mas mavi bir gelecek
Biriktiriyorum sana.
Sen altısında gonca
Ben dalları kurumuş çınar
Ve o son mısra;
Şiir bitti, şair öldü…
Tozlu raflar arasında kalmış bir şairim artık,
Kalemleri kırık, kalemleri küskün.
Beynimin arka sokaklarıdır meskenim,
Sensiz dünyamdaki sessizlik...
Gidişinin ardından kalan sessizlik...
Ruhumu kavuran sessizlik...
Hayalin,
Hayalini getiren sessizlik...
Ardından bana kalan birtek,
Ben senin beni sevmeyen yanını sevdim.
Gece ateşler içinde bırakıp
Sabah buz gibi bulmanı
Beni kendinde alıkoymanı sevdim.
Ben senin beni sevmeyen yanını sevdim.
Çıkmazlarda beklememi
Cemren düştü gönlüme
Isındı zemheri yüreğim
Bir aşk masalıydık biz
Sen kırmızı açan gül
Ben güle aşık bülbül
Yanağında açan o ben kadar,
Bir ben açamadım nazlı kalbinde.
Özüme kattığın o aşk kadar,
Bir aşk bulamadım kısa ömürde.
Vazgeç, kandırma artık kendini!
Saire haktir iki...
Şairler iki kere ağlar
Bir sercenin cansiz vucudu
Düşse tabiatin gogsune
İki kere aglar sair
Saltanatın bitti devrik sultanım,
Gönlümün tahtından inebilirsin.
Benden aldıkların seninle kalsın
Bu şehirden şimdi gidebilirsin.
Bu canı bir ömür senin mi saydın,
Ağlamam mı lazımdı,
Bana tesellin için.
Gözlerim yaş dolmadan,
Sana sığınamam mı?
Dokunmanın bir adı,
Sana kavuşmak mıydı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!