Peygamberler yüce Allah’a en yakın,
Onlar tertemiz; çamur atmaktan sakın!
Her hâlükârda, hep edebini takın!..
Günahtan uzaktır onlar iyi belle!
Zaman zaman işleyebilirler zelle.
Tebük’e katılmamak asıl niyeti,
Peygambere sıralamış mazereti,
İzini de kapmış işin nihayeti…
Münafığın huyu, işi gücü hülle,
Yalanlar söyler, konuşurken Resulle.
Kabul edilmeseydi her sözlü beyan,
Sualler sorulsaydı onu zorlayan,
Münafığın fikri olur idi ayan…
Uyarıldı peygamber hafif bir dille:
“Hemencecik, niçin izin verdin ille!”
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 23:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!