Teslim Şiiri - Mahmut Burak Aslantaş

İçimdeki bütün saatleri aynı anda durdurdum.
Artık ne geç kalınmış bir saniyem var hesabı sorulacak, ne de nefes nefese yetişmeye çalıştığım bir yarınım.
Zaman dediğiniz o koca çarkı, kendi dişlilerinde ezilmeyi peşinen kabul ederek bozdum.
Yüzüme kapanan kapıları yumruklamaktan vazgeçtiğim o gün...
İşte o gün anladım ellerimin asıl ne işe yaradığını.
Meğer bir şeylere sımsıkı tutunmak değilmiş marifet.
Gerektiğinde o her şeyi sıkıca tutmaktan kanayan avuçlarını yavaşça açıp, her şeyi usulca yere bırakabilmekmiş marifet.
Şimdi kimin haklı, kimin vefasız olduğu zerre umurumda değil.
Bütün davalardan feragat ettim, kestiğiniz cezaya çoktan razıyım.
Boynuma dolanan o görünmez hevesleri,
Kendi ellerimle bağladım kördüğüm niyetine.
Siz devam edin o gürültülü koşuşturmacanıza.
Ben bu mahşeri kalabalığın tam ortasında, kendi yokluğuma sessizce kadeh kaldırıyorum.