Tescilsiz Gece Şiiri - Levent Topludal

Pencerede salya sümük ağladım,
Mendilsiz gecenin giden güzeli.
Kara bulutlarla feryat söyledim,
Kandilsiz gecenin giden güzeli.

Umudum bu gece değişti kökten;
Öksüzüm, bu gece ayrıldım ökten.
Araştırdım, inmemişsin sen gökten;
Zembilsiz gecenin giden güzeli.

Atlas halı mısın, seremediğim?
Mundar ciğer misin, eremediğim?
Taak! Esas duruşta veremediğim
Tekmilsiz gecenin giden güzeli.

Yetmedi be kaşı karam, yetmedi;
Çift gönül, samanlık; kuram yetmedi.
Bir kazağa bile param yetmedi
Tekstilsiz gecenin giden güzeli.

Tabii, bilmiyordun beni gelirsiz.
Çarptın suratıma; olmaz, olursuz.
Bu kara gidişin yönü belirsiz
Menzilsiz gecenin giden güzeli.

Kaderimin bana golü bu, haşırt!
Dön geri, bu golü direkten aşırt.
Bu saatte nerde motorlu taşıt?
Dingilsiz gecenin giden güzeli.

Yedi göbek şanssız ata da bende;
Bozulmuş dümen de, rota da bende;
Temsilde hata yok, hata da bende;
Temsilsiz gecenin giden güzeli.

Gene bunca zaman beni üzmedin;
Buldun bu süzmeyi, gene süzmedin.
Ayağın altına alıp ezmedin
Pestilsiz gecenin giden güzeli.

Gudûbet ayrılık geldi dayandı.
Diyemedi: "Bu da senin rüyandı."
Yalvaran boğazım kurudu, yandı;
Pastilsiz gecenin giden güzeli.

Yürürdüm yolunu, mayın da olsa;
Evcilik yalan da, oyun da olsa.
Yaramazmış işe, dayın da olsa
Torpilsiz gecenin giden güzeli.

Artık gitmez benden gam da, hüzün de;
Esti rüzgâr, silindi son izin de.
Kedin bile olamadım dizinde
Evcilsiz gecenin giden güzeli.

Çok zaten tarihin doğru, yalanı;
Bu gece de oluversin kalanı.
Kimse bilmeyecek bugün olanı
Tescilsiz gecenin giden güzeli.