Galiba varıyoruz yolun başına başa dönmeden. Hedefler epik, yaşama sevincimin hangi aralığı bu, hangi darağacına asılı ruhum. Akbeyaz fosforlu gecede siyah iplikten bileklerimde dikişler, boynum direnişde. Kap bi siyah, al eline, boya duvarlarını. Hastırlan notalar kulaklara lazım, boynum direnirken toprağımı kazın sem defne hazır. Cellat ipimi çeksin cesur eller aşağı kalksın, oturanlar ayağa. Seyri kör olanlara güzel bi ölüm bahş bana, herşey baştan aşağıya değişiyor dönüyorum asıl başa. Kazanılan zaferlere kadehler sus! ruhum çıkıyor arşa..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta