1972--Osmaniye -Finike
bir günahkar kadar çok sevdim
sonunda bende oldum günahkar
öldür beni terminatör ün silahıyla
kurtulayım sensiz dünyadan
kaderime zimmetlisin sevmediğini bilsemde
vurgunum bir kurşun iziyle varlığına
güvercinler götürse senelerimi yerin dolmuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta