Bir büyünün ta kendisidir burnumu okşayan fesleğen kokusu
Dudaklarından kalbime yayılan sahiplik duygusu
Akşamüstü kokusunu yayar bedenlerimizin birbirine dokunuşundan
Belime kadar kaldırıp aşkı incitmeden girdim içine bir mayıs akşamı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta