kılı kırk yaran zaman, kırk gün kırpılır
kırsal alanlarda yaşam,
…………………..ölüm kentlerde,
umuda kondurulmuş öpücük gibi
içini taşır insan,
……demir alın
……… kırılmazlığın inancı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bi hayli felsefi..
Kutlarim...
………varlık Tanrı’nın eliyle yol bulacak
……………..temizlenmesi gereken bir ağ gibi...düşündürücü!
Temizlenmesi gereken bir ağ gibi... hımmm....
Çok anlamlı ...........
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta