Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Tekrar şiirdeyim. Yerinde ve zamanında yapılan tenkitlerin kendini bilen kişiye yaralı olduğu kanısındayım. Yeter ki tenkit eden o konuda ehliyetli olsun...
Hele de içinde bulunduğumuz şu ortamda tenkit edilecek öyle çok şey var ki... Olayların içinden iyileri cımbızla seçmeye kalksak bir su bardağını doldurmaz. Kutluyorum Hasan bey. Sayfanızdan güzel bir hece şiiri okumanın hazzıyla ayrılıyorum. Nicelerine...Esenlikle...Saygılar.
Beğeni ile okuduğum harika dizelerdi. Yerli yerinde bir gönderme. Tebrik eder, esenlikler dilerim.
Bir huyum var; kızsam bile söğemem,
Haklının hakkına elim değemem,
Benim karakterim, boyun eğemem,
Korkmam mı gerekir dostum sizlerden?
___________
Çok Güzeldi..
Kutluyorum, şiirleşen duygu seli yürek sesinizi sevgili abim..
Nicelerine dileklerimle..
Saygı ve Sevgilerle..
Tenkitler, haklı ve yerinde... Birçoğumuzun içinden geçenlere tercüman olmuş şiir. Kulak vermekte fayda var. Hepimizin de içinden alabileceği dersler var.
Yüreğinize, kaleminize sağlık. Kutlarım Hasan Korkut Bey. Selamlar, saygılar.
Tekrar şiire geldim..
Tenkit ama.. Öyle de hoş, kırmadan ki..
Bir kez daha kutlarım Değerli Kardeşimi..
'Dost musunuz yoksa gizli yağı mı
Talan eden kimdir Ata bağımı
İnkâr eder oldu solum sağımı
Açık olun demek kastım sizlerden...' Mustafa Bay, 'ZEYBEK HOCA'
Değerli dost, 'tenkit' eden muhteşem şiirinize bir dörtlükte benden...
Kutluyor, selamlarımı, saygılarımı sunuyorum.
Harika bir şiir,tebrikler...+10
Yüreğinize sağlık Hasan Bey.Kutlarım,şükranlarımla
Hasan bey, güzel şiirinizi severek okudum, yüreğinize sağlık sevgiler...
insana değer biçilmez, davranış ve yaşam biçimiyle herkes değerini kendisi belirler... güzel şiirdi, tebrikler hasan bey
Her satırı ibret ve öğüt dolu, yaşanmışlıkların ve deneyimlerin yıprattığı moral ve zihin halini yansıtan, çok güzel işlenmiş konusu ve verilen emeğiyle beğenerek ve severek okudum.
Ben de şair, ozan değilim, çoğumuz gibi dolunca testimiz üzerinden biraz boşaltıyorum işte. Ama form itibariyle değme şairlere taş çıkartacak yapıda, rediften önceki tüm kafiyeler konu ile doğrudan bütünleşik, zorlamasız ve akıp gidiyor kendiliğinden. Duyguları ve öğütleri asla kulak arkası yapmayacak şekilde okuyucuya aktarmada da büyük başarı var.
İçtenlikle kutluyor, saygı ve selamlarımı sunuyorum. (+10, +Ant.)
Bu şiir ile ilgili 66 tane yorum bulunmakta