Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Ben de annem babamı yaşlanınca yanımda tutmak ve bakmak istiyorum. Yaşlı olarak, hasta olsalar da olmasalar da, zaten yaşlı olanların az çok gücü azalır, enerjisi azalır, hastalık da daha çok yaşlanmadan da olabiliyor insanda. Fakat hiç onun bunu istemeyeceğini düşünmüyorum bile. Yaşlıların insanın evinde olması normal birşeydir. Annemin babası hasta olduğunda bizde kaldı. Anneannem de son zamanlarında kanser iken bizdeydi, annemin annesi de babası da bizim evde vefat ettiler, babam ve annem birlikte onları kaldırdı, indirdi. Annem gece gündüz bakıyordu, babam da evde iken yardım ediyordu, biz de yardım ediyorduk. Dedem sadece ilaçla bakılan yavaş yavaş yürüyen halde iken annem onu uyuturdu, babam da yanına giderdi kahve içelim mi, bu saatte uyunur mu derdi, içerim derdi, kalkardı. Annem belki de babam rahatsız olmasın diye onu yatırırdı. Ben de hergün çay kahve içelim mi diye dedeme sorardım, yamalık çay olmasın derdi, yamalık bez parçası demek, sallama çaya diyor. Yani demleme olsun diyordu. Neyse bizde yaşlılar normal şeyler olduğu için onun istemeyeceğini düşünemiyorum. O kötü bir insan değil ki, ister. Onun annesi, babası diyeceğim ama adını da anmamış, annesinden bahsetmiş. Hatta insanın amcası halası da ortada kalan kim varsa bakmak lazım. Bu kız sevdiğine neden güvenmemiş ki, insan güvenmediğini sevemez zaten.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta