Belki sen hiç yıldız kayarken,
Evinin çatısına (çıkıp) uzanıp üşümemişsindir.
Kim bilir belki de hiç görmemişsindir yıldızları,
Hep bulutlar engel olmuştur,
Ay gözünü almıştır, kör etmiştir seni...
Sadece Ay’a bakmışsındır evrende,
Küçük yıldızları önemsememişsindir, küçük diye...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta