Telem Şiiri - Mustafa Feridun Mansurlu

Dilimdeki bu tatsız susuş,
Telem izi,
Süt yanığı gibi.
Keşke sen gibi görebilseydim.
Biliyorum güleceksin,
Bu kabullenmiş çaresizliğime.
Ve bu gülüş geri verecek
kaybettiğimi sandığım şeyleri.
Geniş ve müreffeh olacağım,
Mahabad bulvarı kadar.
Bu kaktüs yalnızlığı çözülecek.
Penceredeki serçenin
Kalp atışıyla ritim tutan
Bır ışık hüzmesi olacak zaman,
Ve sen aynasından yansıyacak.