Tekke Şiiri - Kasım Kobakçı

Gaflet uykusundan canlar uyansın,
Bendi kırıp taşkın aksın bu tekke.
Hakikat nuruna gökler boyansın,
Zulmün sarayını yıkan bu tekke.
*
Riyanın mülkünü ezip geçsinler,
Aşkın badesiyle dolup içsinler,
Hakkın davasına ömür biçsinler,
Ateş olup göğe çıkan bu tekke.
*
Zengin fakir demez, canı bir bilip,
Teni toprak sayıp, kanı bir bilip,
Mescit ile cemi, hanı bir bilip,
Kardeşlik narıyla yakan bu tekke.
*
Kula kul olmayı kabul etmeyip,
Haksızın ardından asla gitmeyip,
Boyun eğip hile, riya gütmeyip,
Cümle canlıya dost bakan bu tekke.
*
Cehalet çölünde vaha gibisin,
İnsanlık yolunda derya gibisin,
Karanlık gecede çıra gibisin,
Mazlumlara kanat takan bu tekke.
*
Hainlere her gün lanet okuyan,
Sevgi tezgahında ilmek dokuyan,
Hakkın nefesiyle kalbe şakıyan,
Sahte sözlerden de bıkan bu tekke.
*
Gerçeğin baharı sararıp solmaz,
Yobazın tasından hakikat dolmaz,
Şekle kurban olan manayı bulmaz,
Tüm sahtekarları sıkan bu tekke.
*
Hak için dokunup aşığın teli,
Esmeye başlamış sevdanın yeli,
Coşup da kükremiş isyanın seli,
Burcu burcu devrim kokan bu tekke.
*
İsyan ateşiyle harlanmış yürek,
Gökleri sarsacak bir nida gerek,
Yürürüz hedefe biz can vererek,
Zalime şimşekler çakan bu tekke.
*
Pirlerin yoludur ebedi kalan,
Özgürlük türküsü dillerde çalan,
Hainin sarayın eyleyip talan,
Zulmün nefesini tıkan bu tekke.