İnsan yaşarkende bazen yalnız kalır
Çaba ve hırs seni de tek bırakır
Ama yarının telaşı varmiş
İnsanı o ayakta tutarmış
Zor zaman yokmuş
Elbet anlarsın
Zor olan gücünü kaybetmekmiş
Buna da dayanamaz kanarsın
Zor olan oysa zamanın içinde olan geçmiş
Nerede bu umut denen kelime
Bir şansın olsa tek kalakalmak mı kendinle
Ümitlerini insan her gün ümit ederek yaşar
Koca bir dağda olsa yükün
Kepçe kazan misali sana bir yük daha katar
Artar arttıkça bedenin kül olup taşar
Senden arttıkça çıkan koca bir kahır
Ruhun hapsolur sen dilediğince bağır
İnsan böyledir işte yolunda tek kalır
Onca varlık içinde
Yokluğunu yalnızlıkta tanır...
Kayıt Tarihi : 15.07.2026 12:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Varken yokluk sesi yokken varlık çabası...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!