Tek Gül Koklamak Şiiri - Erdal Sayıl

Aşk bir meslek mi...?
Kişilik veren...
Akıl destek mi...?
Kuvvet gösteren...

Sanki mutlu mu,
Her gülü deren...?
Gül tek oldu mu,
Göğsünü geren;
En mutlu insan,
Bil olursun sen...

O tek güle sahip,
Olabilmişsen eğer;
Sadece o'na,
Vermişsen ona değer;
Aşkına ortak,
Olmayan neren...?

Oldu mu perin,
Rahatça sevin...
Erişmez gücü sana,
Bil, hiçbir devin...

Gücünle övün,
Övünmek hakkın...
Maziden hale,
Halden atiye;
Kaynaktır aşkın...

Kanını say lale,
Sun sevgiliye...
Böyle bir cefa,
En iyi hediye,
Senden sevgiliye...

Bilirse kıymetini;
Ne mutlu sana...
Bilmezse ver diyetini;
Bu ders oldu sana...

Aşk meslek değil,
Aşk yoluna tek değil;
Bin can olsun feda...
Aşk bütündür ek değil...

Erdal Sayıl