Çocukken
Bahçeye sığmazdı hayallerin.
Bir ağaca tırmanır,
Bulutlardan
Kendine bir gelecek seçerdin
Şimdi ıssız pencerenin önünde
Küçücük bir çiçek var saksıda
Her sabah ona su veriyorsun,
Belki de söyleyemediğin şeyleri
Toprağının içlerine döküyorsun.
Bir zamanlar koca bir dünyayı
Sevmeye hazırlanırken,
Şimdi bir çiçeğin
Solmamasını için dua ediyorsun
Kim bilir, belki de
İnsanın hayata sığdıramadığı
Bütün umutlar
Bazen küçücük saksıya sığıyor.
Ve adına aşk deniyor
Koca bir ömrün
Bahçesinden kalan o sarı çiçeğe.
Kayıt Tarihi : 1.11.2026 07:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20261101 Denizli
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!