Tek Başına Issız Garip Şiiri - Kasım Kob ...

Sebebini çözemedim;
Ruhumdaki,
Bu sükûnet, neyin nesi.
Tek başına, ıssız, garip..
Mazideki, solgun yüzler,
Tozlanmış, o resimlerde..
Hayat, sanki bir bilmece..
Gündüz hayal, gece düşte..
Zaten artık, istemem hiç,
Maziye geri dönmeyi..
Her anıdan, her sızıdan..
Bir mektubum, bir de sazım..
Bir de kırık kalemimle,
Galiba, çok yorgunum ben..
*
Bak yine o,
Gölgelerin, dans ettiği,
Rüzgarlı, bir akşam vakti,
Anlatırım bu derdimi..
Aynalara küstüm artık..
Eski neşem yok gözümde..
Geçmişi de dinlemekten,
Usandım ben senelerce..
Neye yarar, bu hasretim..
Hangi yöne,
Gönül, neden hep kan ağlar,
Beklediği gelmeyince..
*
Söyledim ben..
Eski tadım, yok dilimde..
Kuru bir, sonbahar gibi,
Uçup gitti o, gençliğim..
Artık, on beş yaşım bitti..
Yirmi beşim, çoktan geçti..
Kırkım geldi, ömrüm yitti..
Dilimde, hep eski türkü,
Kulağımda, rüzgar sesi..
Hüzünlerin, en dibinde..
Saat durmuş, gün dönmüyor..
Bakış donuk, kahvem zehir..
Hiçbir şeyin, rengi yok ki...
*
Her can yanar, biliyorum..
Fakat, benim sızım dinmez..
Neden bitmez, bu kederim..
Tükenmedi, tükenmiyor..
Daha kaç gün, mazi deyip,
Hasretinle solacağım..
Daha kaç gün,
Boğar beni, bu karanlık..
Ve kaç gece, sönüp gidip,
Kaç sabaha, uyanırım..
Boşver gitsin..
Sanmam, fazla zaman almaz..
Herkes gibi,
Elbet bir gün, ben de burdan,
Çeker giderim sessizce..
Söylenecek, söz kalmadı,
Bu veda, son olsun size..
Şimdi herkes, sussun artık..
Gönlüm yorgun, ruhum hasta..
Dermanım yok, aramaya...
Tek başına, ıssız, garip...
*
Raflardaki tozlu kitap,
Arasında, kurur güller..
Unutulmuş, o mektuplar,
Okunmadan yırtıldılar..
Hatıralar, cam kırığı,
Battı yine, parmağıma..
Kanatır hep, yüreğimi,
Saramadım yarasını..
Kimse bilmez, bu halimi,
Görmez, akan yaşlarımı..
Duvarlarda, eski resim,
Bakar bana, melül melül..
Kaçıp gitmek, isterim ben,
Bu karanlık, zindanlardan..
*
İşte yine, akşam oldu,
Güneş battı, ufuklardan..
Karanlıklar çöktü yine,
Örttü, şehrin ışığını..
Yalnızlığım, yoldaş bana,
Bırakmıyor yakamı hiç..
Dolanırım sokaklarda,
Ararım ben izlerini..
Fakat artık, çok geç kaldım,
Dönüşü yok, bu yolların..
Kaybolmuşum, zamanlarda..
*
Şimdi, rüzgar essin artık,
Dinlesinler, o nefesi..
Belki ordan duyar sesim,
Fısıldar o kulaklara..
Benim şarkım, yarım kaldı,
Tamamlanmaz bu saatte..
Gözlerim de, kapanıyor,
Uyku, tatlı bir düş gibi..
Elveda der, cümle alem,
Sessiz, sakin ve derinden..
Her zaman, olduğu gibi,
Tek başına, ıssız, garip..