Tek başına Harabe Şiiri - Şeyma Açık

O güzel bakışın hatırına…
Ömür dediğin ne ki, ben bahtımı ateşe vermişim.
Kuş uçmaz, kervan geçmezdi; hani uykumdan düşlerimde yanında yürümüşüm.
Bir tek sözün yeter di ya aldanmama, “Ben asla…” diye başladığım sözlerimden dönmüşüm.
Kaç gece avuçlarımda biriktirdim gözyaşlarımı, bir bilsen…
Tek başıma ne savaşlar vermişim.
Diz çökmedim senden başkasına.
Bir sesin uğruna sustuğum günlerim var benim.
Seyircisi olmuşum bir şehrin yıkılışına; taş, toprağa, molozların arasında mahkûm olmuşum.
Olur da dönmezsen bir daha, bedenimde durmaz kalbim.
Bu sefer yıkılan virane değil şehir; kalbimde harabe.Sana büyük ahım var benim.