Tek Başına Şiiri - Veli Alptekin

Yorulduğumu, yere serildiğimi sandılar
Tozun içinde bittiğimi fısıldadılar
Oysa her düşüşte dizlerimi kendim sildim
Kimsenin omzuna yaslanmadan yürüdüm

Lütuf dilenmedim kapı kapı
Savaşımı çantamda taşıdım, tek başıma
Yara aldım, sustum, sonra ayağa kalktım
Çünkü arkam bomboştu, önümde yol vardı

Bırakın şimdi izlesinler uzaktan
Elini uzatmadıkları günleri hatırlasınlar
Bugün nasıl dik durduğumu görsünler
Kırılmadan, bükülmeden, eğilmeden

Bu yol benim yolumdu, taşını ben seçtim
Dikenine ben bastım, gülünü ben topladım
Kimseye borcum yok bu yürüyüşte
Her adımımın sahibi benim

Eyvallahım yok kimselere
Başım önde değil, alnım açık
Düştüm kalktım, bittim sandılar
Ben ise daha yeni başlıyordum