Tek Başıma Şiiri - Yusuf Bulut 2

Yusuf Bulut 2
331

ŞİİR


20

TAKİPÇİ

Tek Başıma

Kaldırımlar boş kaldı ben gideli,
Kimse yürümüyor artık oralarda.
Şimdi sensiz gece, karanlık, perdeli,
Masumca güneş doğuyor şafaklarda.

Şehir ki; sessiz kalmış, ışıklar sönmüş,
Bir ev ise mahmur, kalmış tek başına.
Yörüngede dünya, yapayalnız dönmüş,
Sanki hasret gibi bir arkadaşına.

Gezegense başıboş, fezada yalnız,
Kmlerce uzakta dolaşır bir yıldız,
Sayamam ki; kaç tane, belirsiz kalmış,
Karanlık, yalnızlık, yoldaş gibi bana.

Bir çeşmeydi, hatırlıyorum mazimde,
Şimdi ise bilinmez, meçhul, nerede?
Sular çağlayana koşar bir derede,
Bensizdir zaman, zaman bensizliğinde.

Karanlık; yağmur eşlik ederken ona,
Bu gece, yalnızlığı anlattı bana,
El açtım ve secde ettim Yaradan’a,
Kapandım seccademe ben tek başıma…

9 Aralık 1996 Pazartesi.

Yusuf Bulut 2
Kayıt Tarihi : 15.7.2016 23:12:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mesut Bayram Özbek
    Mesut Bayram Özbek

    Gönülden kutlarım kaleminize yüreğinize sağlık
    Mesut Özbek

  • İbrahim Kavas
    İbrahim Kavas

    Yalnızlığın, bir çok hali anlatılmış dizelerde. Severek okudum. Tebrikler.

  • Yusuf Değirmenci
    Yusuf Değirmenci

    üçüncü kıtanın ikinci mısrası başındaki kmlerce sanırım kilometrelerce olacak şiirde kısaltma yazılmaz şiiri kutluyorum adaşım

  • Bedri Tahir Adaklı
    Bedri Tahir Adaklı

    TEŞEKKÜRLER

    Evet yine bir VİSAL için

    Sular çağlayana koşar bir derede,

    TEBRİKLER

  • Mehmet Karabulut
    Mehmet Karabulut

    Beğeniyle okudum tebrik ediyorum

TÜM YORUMLAR (8)