Dün akşam yine arkadaşımdın deniz
Bıkmadan usanmadan dinliyorsun sessiz sessiz
Vardır bir sürü anlatan benim gibi çaresiz
Ne vefalısın sen, anlayışın sonsuz,sende kimsesiz
Ben içimde biriktiriyorum bütün acılarımı
Yalnız sana anlatabiliyorum yaşadıklarımı
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Sevgili meslektaşım şair yönünü bilmiyordum. Gönlüne sağlık güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta