Âdem'le başladı sır, cümle varlıkla yoğruldu,
Toprakta gizliydi nur, kalpte mâna doğurdu.
İlk nefeste yansıdı Hak, ezelden ebed'e akar,
Âdem’in suretinde, Rahman’la var oldu canlar.
İbrahim nar içre gül, ateşte buldu Hakkı,
Ateş serin oldu, aşk ile doldu kalbi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta