Agır bir yüktür sabahı sorumsuz beklemek
Bulutun huysuzluğunda
Alev alev yanarken yağmur damlası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aaydınlar,şairler,yazarlar,düşünürler bu kadar huzursuzluk içinde iken,toplumumuzun vurdumduymazlığı öldürüyor insanı.
Herkese sorumluluk çağrına katılıyorum.Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta