bir temmuz öğlesi Ankarası gibiydi
tebessümüm...
kaldırımlar yetmezdi adımlarıma
yollara taşardı ayak seslerim
ben bir tek senin için yürüdüm bütün bir ömrü...
kemal sunal filmleri kadar iyimser bakardım ağaçlara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzeldi...kutluyorum kaleminizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta