Tayfalar Şiiri - Kasım Kobakçı

Zaman sessizce akıp biterken,
Doğanın sırrı enginde coşar;
Tohumlar toprak altında derken,
Yağmuru duyan filizler koşar.
*
Yapraklar düşer rüzgâr esince,
Kuşlar yuva der, inceden ince.
Karanlık basıp akşam inince,
Susmaz pınarlar, sel gibi taşar.
*
Batı ufkunda gemiler bekler,
Kaptan rotaya umudu ekler.
Ağır yük çeker koca kürekler,
İnsan dümende dağları aşar.
*
Fırtına diner, sular durulur,
Yeni bir güne saat kurulur.
Çelik çarklara kilit vurulur,
Tayfalar mutlu, umutla yaşar.