Bir bahar sabahına uyandığında şehir‚
Yalancı bir mutluluk‚ sokulurken yanına,
Arzu‚ damarlarında akan deli bir nehir
Gibi o anda gümbür gümbür girer kanına.
O sevinçle koşarken‚ gönlünün baharına‚
Sor kendine bir kere‚ kalan nedir yarına?
“-Hatırayla karışık, öyle tatlı bir zehir...”
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




TEBRİKLER...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta