Taş Avlu Şiiri - Kasım Kobakçı

Avludaki gözlerin, umut ile hoş bakar,
Tüm çaresiz sevenler, sarı gonca gül takar,
O tertemiz hislerin, su misali hep akar,
Kızıl renkli çiçekler, hasret ile can yakar.
*
Güzel yurdun toprağı, hep dört mevsimi yaşar,
Sen kolumdan çekersen, gönül avluya koşar,
Yorgun düşen ayaklar, taşlı yolları aşar,
Senin gezdiğin avlu, goncalar ile coşar.
*
Satılık ziftin olsun, taş avluda saklanır,
Uzak ilden kel gelir, dış kapıya dayanır,
Açan sarı çiçekler, kızıl tona boyanır,
Gönül bahar görünce, uykusundan uyanır.
*
Bu geniş taş avluda, sevgi bağı kurulur,
Dağdan gelen yolcular, sert yollarda yorulur,
Elde kalan kara zift, alıcıya sorulur,
Sen avluya girince, akan sular durulur.