Tas ki; dağları doldurur.
Doldurur da içine bakmadan.
Saklanır karaların ardına.
Gün yağıp ıslanıncaya kadar.
O tas ki; Nasırlaşmış kalbin,
Acımasız haykırısıdır sertçe.
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Taş...
üzerine düşen izlerle, gölgelerle hayata akan olgu...
taşların sonsuzluğunda taşlaşmış yüreklere gelsin...ümit...
ki sonsuzluğa sığan anlamlar değerince yaşanabilsin...
tebrikler Kamil Bey...çok güzel şiirdi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta