Gozlerinde capak saclarin tarumar
Soguk suyla yikarken yuzunu
Sabahla uyanmis yeni umutlar
Yasiyor yine hep ayni huzunu
Caresiz cirpinan yasli agaclar
Bir turlu bitmiyor yaprak dokumu
Yerli yerinde duruyor aynalar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
