Gönül dediğin hassas terazidir
Bir tarafa nefreti, diğerine sevgiyi koysan...
Terazi değil, gök adalet diye isyan ederdi
Çünkü nefret, ruhu içten içe çürüten iyileşmez bir pastır .
Sarıldığı bedeni kendi karanlığının esiri eder.
Sevgi Mevlanın kalplere verdiği bir bağdır .
Dokunduğu her yeri ısıtır, diriltir.
Nefret, insanın kendi elleriyle kazdığı dipsiz bir kuyudur,
Varsın nefret kendi ateşinde yansın, sevgi kazansın.
Kayıt Tarihi : 15.2.2016 19:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!