Tarifsiz Şiiri - Mehmet Tevfik Eltas

Hep gençsin, hiç ölmezsin,
Fatihe adın veren fetihler sultanısın
Kar' a güneş vuransın, hem soğuk hem sıcaksın,
İsmail'i kesmeyen keskin bir de bıçaksın.
Ateşinden seslenen Musa'ya da davetsin.

Görünmeyen bir nazsın,
Meczubuna arkadaş, firavuna düşmansın.
Ozanlara ilham, şiirlerde dizesin,
Her surete hacimsin, görünmeyen esrarsın
İnkılapsın, devrimsin
Hem kilit hem anahtarsın
Her yıldızın içinde, patlayan bir volkansın.

Rengin dile gelmez senin, bütün renkler tarif senin.
Zenci, kızıl, beyaz sensin, insanlığa davetsin.
Ağacında meyvesin,
Bazen hüzün, bazen hazan, bazen çiçek, bazen bahar
Kışa giden kefensin, tekrar tekrar dirilensin

Labirent sokağında arayan, aranılan,
Oyuncunun aradığı sonsuz oyun hep sensin,
Bülbülün sesi sensin, güle alı verensin.
Gönüllerde çözülen, değişmeyen muammasın.

Hayat sensin akıp giden, içinde de gizlendiğin
Altın ayar cevher­sin.
Kırda çiçek, arıda bal,
Kuşta kanat, kelebekle nazeninsin.

Yaz sıcağı, güneşsin, kavuruyor ateşin
Soğuk pınarlardan akan
Hem güneşsin hem kaynaksın,
Yanan gönle çınarsın.

Kimlere, kimlere; sayamam ki, sen yar oldun!
Tek hece ismin ile arayan ve aranansın
Gönüllere sultansın.
Ece'nin yüzünde tarifsiz bir rânâ gördüm,
Gözlerinden süzülen ok, daim vuran hep sensin
Şimşek sensin, güzel sensin
Bir adınla bilinen kainata aynasın
Ne Aslı'sın ne de Leyla,
Ne Mecnunsun
Ne de Kerem
Suretlere gizlenmiş, gizinde ayar cansın.
Kabına sığan, sığmayan,
Aşk adınsa tarifsiz, mekansız bir mekânsın.

Ateşinle nara düştüm
Küllendim, külüm sensin
Aşk adın kolay olsun,
Gönüller aşkı bulsun.