Tarife Yetmez Şiiri - Kasım Kobakçı

Dev bir yürekle, tutkuya daldım,
Gözlerimden çok, kalbimle aldım.
Kanıma girdin, attı sigortam,
Başka bir sokak, olmazdı ortam.
*
En has köşemde, kalpte kalırdın,
Çok yolcu görsen, canı alırdın.
Bu kez çok kolay, kabulde özüm,
Sen konuk değil, hancıydın gözüm.
*
Ne karşılama, ne veda vardı,
Kalbin sahibi, bu hanı sardı.
Şimdi sonbahar, kış geliyor bak...
Attı sigortam, kalbimi al yak.
*
Dört mevsim bahar, gördüm yanında,
Çiçekler açtın, kalp meydanında.
Yedi renk soluk, senin katında,
Yapraklar yeşil, dal hayatında.
*
Pembe açelya, çiğli gül sarı,
Kızıl ateşsin, yaktın diyarı.
Ve maviydin sen, kıvılcım saçan...
En çok bu renkti, ufkumu açan.
*
Tutkundum suya, su sensiz olmaz,
Sen de denizsiz, limandan dolmaz.
Seni severken, dünyayı sardım...
Kendime darken, kullara vardım.
*
Her yolcu sığar, artık bu hana,
Sigortam atsa, sen yettin bana.
En kızgın anda, yüzümde sevinç,
Senin sevginle, güldüm öyle dinç.
*
Kaygısız gülmek, neymiş bilirdim,
Senle anladım, yoksa delirdim...
Her şeye rağmen, ben seni tuttum,
Güçlüydüm artık, zorluğu yuttum.
*
Kentle ülkeye, kafa tutardım,
Volkanlar gibi, şalter atardım.
Menzil sen idin, sigorta atsın,
Yok ederdim ki, her engel batsın.
*
Yolu keseni, korla yakardım,
Kül edip anda, şimşek çakardım.
Sana varınca, durgun bir göldüm,
Tek sen girerdin, dalgayı böldüm.
*
Sevdim ve hayran kaldım haline...
Her tavrın çekti, aklın teline.
Uykunu, öfke, saflık, yaşını,
Sesini, suskun, dikçe başını.
*
Kapris, sitemle, korkunu andım,
Uçarı sevdan, söz bulmaz sandım.
Sığmadın söze, dar geldi hece,
Tarife yetmez, en derin gece...