Tarî Şiiri - Azad Kaysadu

Şewe nêşênan rarakon.
Raşt a, ez demen tarîyan de ciwîyenan!
Qeseyo pak, bêaqilîye ya.
Têveka bêqurçike, bêhesîye ya.
Destê bêkosî, zengînîye ya.
Eke nasnameyo ke ciwîyayişê ci qedeğeya, o çi nîşan dano?
Adar-werdayiş, serwedaritiş u xoserîye...
O ke huyîno, henî xebera xofine nêgirewta têna.
No çi wexto ke,
Qeseykerdena serê rengan kofirîye ya, guneya!
Çunke vera nê zulumî de têsert (kerr) bîyayiş o.
O mêrdîko dırbetin ke koyan ra yeno,
Dostê eyê ke teng de mendê,
Êdî ey nêvînenê?
Raşt o: Ez henî heyat de mendan
Labelê bawer bikerê: No têna tesaduf o.
Çîyo ke ez kenan, heqê nuna mi nêdano mi.
Tesaduf ra xeleşîyan.
(Eke şansê mi rind nêşo, ez mahv benan.)
Vuanê mi: “Bibure, bîşime! Şukir bikerê halê xo!”
Labelê ez senî biburan, bîşiman?
Eke nuna mi fekê yewnegeyê vorey ra diznîyaya,
U linga awe ke ez şiman, yewnegeyê têsanî rê lazıma?
Ziwanê ke ez qesey kenan, darda de şîîr bo,
U o nasnameyo ke dırîyeno, nasnameyê mi bo?
Îta de di u di yew keno.
Îta Kurdistan o.
Îta de mîlyonê merdimî estê ke, romanê nêqedîyayey dıma bîgirê,
Destê ke ê do kinan bîvîjînê, murekkeb tepîşenê estê.

Çi bî henî? E nizon..

Ez wextê qerebalixî de ameyan şaran.
Wextê serwedaritişî de kewtan mîyanê merdiman.
U inan de pîya îsyan kerd.
Rocê mi henî vîyartê.
Nuna xo mîyanê şeran de werd mi.
Mîyanê qatîlan de rakotan.
Eşq mi îhmal kerd, omro nîna-nana ciwîyayan.
U bî sabirsizî ewnîyayan tebîetî.
Rocê mi henî vîyartê.
Rayê ke dinya de dînîyê mi,
Wextê mi de vejîyayê liqum.
Ziwanê mi ez teslîmê celladî kerdan.
Destê mi ra kêmî çi amê.
Ez nêbîyayenê, dewlet henî emnîyet de bîyêne.
Rocê mi henî vîyartê.
Quvet qedîya bî. Hedef dûrî de bî.
Eşkera asayêne, labelê
Ver de bayraqê cîya-cîya,
U sembolê ke mi nîşan nêkenê, est bî.
Rocê mi henî vîyartê.

Simayê ke, o tufanê ma tede bin de mendî ra
Vejînê ser;
Ma bîyarê xo vîr.
Wexto ke qusurê ma ra qesey kenê,
O demê tarîyo ke sima tede xeleşîyay,
Ey zî xo vîr mekerê.
Ma mîyanê şerê nasnameyan ra vîyartî,
Labelê ma zanenê:
Nefretê vera alçakîye zî,
Ruyê merdimî keno nêweş.
Hêrsê vera haksizîye zî,
Vengî keno kêm.
Labelê sima, rocê ke yeno u
Tîje destê xo derg keno xelqê xo rê,
O wext ma xatir bikerê,
U nê rayîrî de nameyê her kesî yad bikerê.