Atîh Şiiri - Azad Kaysadu

Nêpersay, nêday perskerdene, mi xo rê nêweçîna.
Hende keder, hende derd mi zerrî ra nêwaştî.
Fek esto, ziwan çino, ez leyrê dergûşî bîya.
Mi nêeşa vaja "Hekîm mi verdê awa Firatî, ez qurbanê to."

Dindanê tarîyî yê tujî mi kerdî kund.
Tîjî ra pawitiş de, mi şewê vîyayî viyarnayî.
Bêtaqet menda, bi xişkê ameya nê warî.
Erd newe pak ameyo kerdene, mi bizanayêne nêkerdêne leymin.

Goş bidê mi! Ez bihişta Adenî ra nêameya tîya!
Ez a kowika serkêş a ke gerdana ci şikîyaya!
Mewnê asayîşê mi yê seyyahî, ez bîya dîwane,
Seserrî yo ez mîyanê nê mezelê bêbinî de ya.

Heqî reyde dewaya mi esta, û delîlî kêm ê!
Çira heta qîyametî hûzn, dozgerî bêziwan ê?!
Eke însanetî pawitoxê mi ya, şîret zêde yo
Mi darda kerê, nê eke ez bêkefen mirena!

Ê do peyser agêrê, bêpawitiş sere hewade!
Edalet bêgunah o, perre bi terazî!
Cuye yew vîlik a, aye leqeyan mîyan ra hewade!
Nê hende zulmî, bêguman yew hesabê xo esto..

“Ez o dîwane ya ke mezelê xo ra dinya veşneno!”
Ez hîna rind kinena, bidê mi qazme û bêr,
Tersî ra nê, kelecanî ra destê mi lerzenê.
Xem gandar o, la ez o ke merde ameyo dinya!”