Yürek yorulunca gözyaşı gözden değil, içten akarmış
Tadı, kokusu, hatta dumanı bile olurmuş onun
Ten denilen ete, kemiğe bürünen kimselerin göremediği
Ten kafesinden kurtulup, mana gözüyle bakabilenlerin gördüğü
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta