Tanrı'nın Cebindeki Yoksul

Tanrı'nın bir cebi varsa
deliktir diye düşündüm.
Yoksa bu kadar yoksul
nasıl düşerdi yeryüzüne?

Birini köprü altında gördüm,
ayakkabısını yastık yapmış.
Rüyasında gök sofrası değil,
sıcak bir çorba tütüyordu.

Yanına oturdum.
Bana adını söylemedi,
ekmeğini ikiye böldü.
O an bütün kutsal kitaplar
sayfalarını çevirmeyi bıraktı.

Belki Tanrı onu düşürmedi,
bizi sınamak için cebinden çıkardı:
Kim eğilecek paraya,
kim insana?

Gece bitti.
Yoksul gitti.
Avucumda yarım ekmek,
içimde dünyadan büyük
bir utanma kaldı.