Sen yalnızlıktan usanmıştın karşılaştığımızda
Ben yalnızlığı kutsamıştım
inanıyordum güzel sözlerin kalbi yansıttığına
Zaafımdan yararlandın
'Kırk yılda bir hayatıma konan meleğim'di adın
Sadece bana, serenadlar yazarsın, sandım
Tanıdıkça kanatların döküldü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta