Bana geceleri gün eden
Seni gördüğüm rüyalar değil mi?
Yarınlar umut,
Yarınlar aydınlık,
Yarınlar yaşanası,
Şimdi bana mutluluğu düşündüren
Bunca vakit ne yaşadık biz?
Aklım almıyor bu zaman yolculuğunu.
Birini sevebilmek ne büyük bir nimet.
Değil mi ki nimete hürmet insanlığa hizmet.
Aşk ile biz, ne güzel mucizeyiz!
Bir daha mı, Asla! dediklerin rüyalarına girmiyor mu?
Ölürüm ama diye kestirip attıkların yine yaşanmıyor mu?
Bu hengâme niye o zaman.
Küsmek umutlara, neden.
Hani göğsünün tam ortasında dolu dolu yaşananlar paha biçilmezdi.
Hani her şeye rağmen sevmek çok güzeldi.
Bir yerinde zamanın, gördüğümü hatırlıyorum,
Sonrası yok bende.
İçimde nedensiz gülme krizleri,
Boş vermişliklerin hafifliği,
Kışımı yaz eden lirik duygu geçişleri,
Bir şekilde mutlu olduğumu hissediyordum.
Deliliklerim benim.
Aşktan öte,
Ölümden ziyade.
Bilmem hangi tarihlerde,
Yaralanan ruhumda nüksetmesi acıların.
Belki olası kabusların
Delisiyim sevmelerin.
Yüreğimde bahar esintisi,
Bulunduğunun müjdesi
Hüzünlerimin efendisi,
Nefesiyim çaresizliklerin,
Üzerimde aşkın ateşten gömleği.
Bakışlarından demlediğim çayımı
Güneş batarken yudumluyorum.
Aklımda siyah gözlerin
İçimde katran sözlerin
Yavaş yavaş gece oluyorum.
Kimse bilmez tüttüğünü
Sana susamak gibi geceler.
Sevdanı bilmezsin, nasıl deli eder!
Hissedeli seni varlığım derbeder.
Koynumda biçare yarınlar
Ve ben bilmiyorum…
Neyleyim. İnceldiği yerden kopar yiter.
Desem saklandın bir hasretin ardına,
Bilmem, bırakır mı zaman oluruna!
Gönül telime tünemiş korkular şimdi,
Ölüm Vs. söyle hiç gelir miydi aklına?
Desem, işte sahip çıkıyorsun yarınlarına!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!