Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Nedense dünyanın buluşma merkezi Taksim'e ayrılık ve hasret şiirleri pek yakışmıyor...Ama bu kalemde pek fena durmamış...
Kutluyorum...
Bu yorumu bir gün önce de almıştım. Yanıtım da şuydu: Nice kalabalık içinde ne yalnız ruhlar gezer de farkına varmayız curcunadan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta